Meü
Meü
Meü
Meü
Meü
Meü
Meü
Jeoloji MühendisliÄŸi Bölümü
Mersin Üniversitesi, Jeoloji Mühendisliği Bölümü, 3 Temmuz 1992 tarihinde kabul edilen 3837 sayılı Kanun ile Mühendislik Fakültesi bünyesinde kurulmuştur. İlk olarak 1994-1995 eğitim-öğretim yılında 20 öğrenci ile lisans seviyesinde eğitim-öğretime başlayan Jeoloji Mühendisliği bölümü, ilk mezunlarını 1998 yılında vermiştir.
Mersin Üniversitesi Jeoloji Mühendisliği bölümü, ülkemizdeki yeraltı ve yer üstü zenginliklerinin bilimsel ve ekonomik açılardan incelenmesinde ve işletilmesinde; mühendislik projelerinin planlanmasından uygulanması aşamasına kadar süreçlerde görevler alabilecek; doğal afetler, çevre kirliliği, kentleşme gibi sorunlara çözümler üretebilen; görevlerini mesleki etik bilinci ve sorumluluğu ile yerine getiren mühendisler yetiştirebilmek amacıyla bir eğitim-öğretim programı yürütmektedir.
Mezunların İstihdam Profilleri
Jeoloji Mühendisleri kamu ve özel sektörde görev yapmaktadır. Kamu sektöründe başta Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü (MTA) ve Türkiye Petrolleri Anonim Ortaklığı (TPAO) olmak üzere, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü (DSİ), İller Bankası, Türkiye Kömür İşletmeleri Kurumu (TKİ), Türkiye Taşkömürü Kurumu (TTK), İl Özel İdareleri, Karayolları Genel Müdürlüğü (TCK), Devlet Demir Yolları Genel Müdürlüğü, Belediyeler, Bayındırlık, Etibank, çimento fabrikaları ve üniversitelerde; özel sektörde ise madencilik (metalik ve metalik olmayan endüstriyel hammaddeler), petrol şirketleri, zemin etüdü ve sondaj şirketleri (yeraltı suyu, enjeksiyon, vb.) ile değişik mühendislik şirketlerinde (yol, tünel, baraj, nükleer tesisler, vb.) çalışmaktadırlar. Ayrıca, Jeoloji Mühendislerine verilmiş olan imza yetkisi kullanılarak değişik alanlarda hizmet veren tüzel kişiliğe sahip özel bürolar açılabilir.
Bölüm Olanakları
Son İki Yılda Uluslararası Dergilerde Yayınlanan Makaleler
2025
8. Uysal, Ä.; ÅŸen, A.; Su, B.; Ersoy, E.; Demir, Y.; Qı-qı, P.; Jun-hu, W.; BaÄŸcı, U.; Godard, M. Multiple Mantle Melting and Metasomatism during the Initial Stages of Subduction: Multi-Geochemical and Os-Isotope Evidence from Well-Preserved KızıldaÄŸ Ophiolite, southern Türkiye. JOURNAL OF PETROLOGY, 2025, 66, -.
2024
7. Kurt, M.; Yalçın, S.; Güler, C.; Güven, O.; Yıldırım, Ã. Pollution Source and Soil Quality Assessments of Heavily Contaminated Soils by Selected Potentially Toxic Elements in a Human-Degraded Wetland Area. SUSTAINABILITY, 2024, 16, 1-16.
10.3390/su16135477
6. Tzırıtıs, E.; Sachsamanoglou, E.; Güler, C. Evaluating spatiotemporal groundwater quality changes in the Rhodope coastal aquifer system (NE Greece) employing a GIS-assisted hybrid approach of multivariate statistics and inverse geochemical modeling. SCIENCE OF THE TOTAL ENVIRONMENT, 2024, 947, 1-19.
5. Robertson, A.; Parlak, O.; Taslı, K.; Solak, C.; Dumıtrıca, P.; Danelıan, T. Lower Palaeozoic-Paleogene geological development of a deep-water rift (Güzelsu Corridor) along the northern continental margin of the Southern Neotethys in the Eastern Mediterranean region: Evidence from the Antalya Complex and the adjacent Tauride Carbonate Platform. EARTH-SCIENCE REVIEWS, 2024, 252, 104741-.
4. Solak, C.; Taslı, K. Stratigraphic distribution and importance of some imperforate benthic foraminifera from the upper Campanian–Maastrichtian of the Tauride Carbonate Platform, Türkiye. CRETACEOUS RESEARCH, 2024, 153, 105710-.
3. Robertson, A.; Parlak, O.; Taslı, K. Testing alternative tectonic models for the Permian-Pleistocene tectonic development of the Kyrenia Range, N Cyprus: Implications for E Mediterranean Tethyan palaeogeography. GONDWANA RESEARCH, 2024, 132, 343-379.
2. Koç, H.; SaÄŸaltıcı, Ã. Stratigraphy and depositional history of the Middle–Upper Jurassic Platform carbonate succession in Kıraç Mountain (Western Central Taurides, S Turkey). STRATIGRAPHY AND GEOLOGICAL CORRELATION, 2024, 32, 64-88.
1. Koç, H.; Dinçer, B. Stratigraphy and microfacies analysis of the Lower–Middle Jurassic platform carbonate succession in the Yeşilovacık (Mersin) area (Central Taurides, S Turkiye). JOURNAL OF AFRICAN EARTH SCIENCES, 2024, 220, -.
